Komunikat 2 Wydziału do Spraw Przestępczości Gospodarczej

Data modyfikacji: 31.12.2021

  1. Prokuratura Okręgowa we Wrocławiu 2 Wydział do Spraw Przestępczości Gospodarczej  uprzejmie zawiadamia pokrzywdzonych w sprawie o sygn. PO II Ds. 36.2021 o skierowaniu do Sądu Okręgowego we Wrocławiu III Wydział   Karny w dniu  31  grudnia 2021r., aktu oskarżenia przeciwko Adrianowi Ł. podejrzanemu o to że:
  1. okresie od 27 marca 2008 roku do lipca 2009 roku we Wrocławiu, Krakowie, Białymstoku, Malczycach, Poznaniu, Brzegu Opolskim, Jaworznie, Kędzierzynie Koźlu, Gdańsku, Sopocie, Stalowej Woli i innych miejscowościach, wspólnie z ustaloną osobą, kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły ustalone w innych postępowaniach osoby oraz osoby nieustalone, mającą na celu wyłudzanie środków finansowych od osób fizycznych, poprzez wprowadzenie ich w błąd, co do tożsamości osób zwracających się do nich o udzielenie pożyczek, a następnie pobieranie pieniędzy przez osoby, wskazywane jako znajomi rzekomych pożyczkobiorców lub poprzez wskazanie pokrzywdzonym rachunku bankowego, należącego do grupy, na który winni wpłacić pieniądze, a następnie wykorzystanie tych środków na cele grupy, tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k.
  2. w okresie od 27 marca 2008 roku do listopada 2009 roku we Wrocławiu, Krakowie, Białymstoku, Malczycach, Poznaniu, Brzegu Opolskim, Jaworznie, Kędzierzynie Koźlu, Gdańsku, Sopocie, Stalowej Woli i innych miejscowościach, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru doprowadził nie mniej niż 113 osób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości oraz usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem nie mniej niż 203 osoby, w ten sposób, iż on, ustalona osoba i nieustalone w postępowaniu osoby, wykonując rozmowy telefoniczne, wprowadzali rozmówców w błąd, co do tożsamości osoby dzwoniącej, podając się za ich krewnych, w celu uzyskania od nich pożyczki, a także wspólnie z innymi osobami, nakłonił szereg osób, by na jego oraz innych osób polecenie, odbierali od osób pokrzywdzonych pieniądze przekazywane im, w celu dostarczenia ich krewnym, a także zakładali rachunki bankowe, na które pokrzywdzeni wpłacali wyłudzone kwoty oraz wykonywali do pokrzywdzonych telefony, w celu wprowadzenia ich w błąd i wyłudzenia pożyczek, przy czym z działalności tej uczynił sobie stałe źródło dochodów,

to jest o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

Jeżeli nie ma zastosowania art. 46 Kodeksu karnego, sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku, o którym mowa w art. 335 k.p.k., od naprawienia szkody w całości albo w części lub od zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przepis art. 341 § 3 k.p.k. stosuje się odpowiednio.

Uwzględnienie wniosku jest możliwe tylko wówczas, jeżeli nie sprzeciwi się temu pokrzywdzony, należycie powiadomiony o terminie posiedzenia.

Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku od dokonania w nim przez prokuratora wskazanej przez siebie zmiany, zaakceptowanej przez oskarżonego.

Postępowania dowodowego nie prowadzi się.

Prokurator, oskarżony i pokrzywdzony mają prawo wziąć udział w posiedzeniu. Zawiadamiając pokrzywdzonego o posiedzeniu poucza się go o możliwości zakończenia postępowania bez przeprowadzenia rozprawy oraz wcześniejszego złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 54 § 1 k.p.k.. Udział podmiotów wskazanych w zdaniu pierwszym w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli prezes sądu lub sąd tak zarządzi.

Przed uwzględnieniem wniosku, o którym mowa w art. 335 k.p.k., sąd poucza oskarżonego o treści art. 447 § 5 k.p.k..

Sąd, uwzględniając wniosek, skazuje oskarżonego wyrokiem.

Jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 335 § 1 k.p.k., zwraca sprawę prokuratorowi. W razie nieuwzględnienia wniosku wskazanego w art. 335 § 2 k.p.k. sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych, a prokurator, w terminie 7 dni od dnia posiedzenia, dokonuje czynności określonych w art. 333 § 1 i 2 k.p.k.

W wypadku złożenia przez oskarżonego, któremu zarzucono występek, wniosku, o którym mowa w art. 338a k.p.k., o terminie posiedzenia zawiadamia się strony i pokrzywdzonego, przesyłając im odpis wniosku.

Sąd może uwzględnić wniosek, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. Uwzględnienie wniosku jest możliwe tylko wówczas, gdy nie sprzeciwi się temu prokurator. Przepis art. 343 k.p.k. stosuje się odpowiednio.

W razie złożenia kolejnego wniosku podlega on rozpoznaniu na rozprawie (art. 343a § 3 k.p.k.). Pokrzywdzony, do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej, może złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego (art. 54 § 1 k.p.k.). Pokrzywdzony, a także prokurator, może aż do zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożyć wniosek, o którym mowa w art. 46 § 1 Kodeksu karnego (art. 49a k.p.k.).